Η ΕΕΦ παρουσιάζει το τρίτο από 6 τραγούδια που υμνούν την συμβολή των Φιλελλήνων στην Ελλάδα.

Τα τραγούδια αυτά του μεγάλου δημιουργού Σταμάτη Χατζηευσταθίου, αποτελούν μία πρωτοβουλία του Δήμου Νικολάου Σκουφά (Πέτα). Η δήμαρχος κα Ροζίνα Βαβέτση, πρωτοστατεί στον σχεδιασμό και την υλοποίηση δράσεων που αποτείνουν φόρο τιμής στους γενναίους αυτούς ανθρώπους και κρατούν ζωντανό το πνεύμα του Φιλελληνισμού. Στην περιοχή αυτή έλαβε χώρα τον Ιούλιο 1822, η μάχη του Πέτα κατά την οποία Έλληνες και Φιλέλληνες πολέμησαν μαζί ηρωικά για την ελευθερία της Ελλάδος και για τις Ελληνοκεντρικές αξίες του δυτικού πολιτισμού.

Τίτλος: Ο βράχος και το κύμα
Μουσική: Σταμάτης Χατζηευσταθίου
Ποίηση: Αριστοτέλης Βαλαωρίτης
Ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας

«Μέριασε βράχε νὰ διαβῶ!» τὸ κύμα ἀνδρειωμένο
λέγει στὴν πέτρα τοῦ γιαλού θολό, μελανιασμένο.
Μέριασε, μὲς στὰ στήθη μου, ποὖσαν νεκρὰ καὶ κρύα,
μαῦρος βοριὰς ἐφώλιασε καὶ μαύρη τρικυμία.

Ἀφροὺς δὲν ἔχω γι᾿ ἅρματα, κούφια βοὴ γι᾿ ἀντάρα,
ἔχω ποτάμι αἵματα, μὲ θέριεψε ἡ κατάρα
τοῦ κόσμου, ποὺ βαρέθηκε, τοῦ κόσμου, πού ῾πε τώρα,
βράχε, θὰ πέσης, ἔφτασεν ἡ φοβερή σου ἡ ὥρα!

Σκύψε νὰ ἰδῆς τὴ ρίζα σου στῆς θάλασσας τὰ βύθη,
τὰ θέμελά σου τά ῾φαγα, σ᾿ ἔκαμα κουφολίθι.
Μέριασε, βράχε, νὰ διαβῶ! Τοῦ δούλου τὸ ποδάρι
θὰ σὲ πατήση στὸ λαιμό… Ἐξύπνησα λιοντάρι!»

Ὅταν ἐρχόμουνα σιγά, δειλό, παραδαρμένο
καὶ σὄγλυφα καὶ σὄπλενα τὰ πόδια δουλωμένο,
περήφανα μ᾿ ἐκύτταζες καὶ φώναζες τοῦ κόσμου
νὰ δεῖ τὴν καταφρόνεση, ποὺ πάθαινε ὁ ἀφρός μου.